close
تبلیغات در اینترنت
روح عبادت وعمل وشرط قبولى آن اخلاص است
گزیده گزیده ها
تبلیغات
Rozblog.com رز بلاگ - متفاوت ترين سرويس سایت ساز
درباره وبلاگ

سلام خدمت شما دوست عزيزي كه به وبلاگ من تشريف آورده ايد. این وبلاگ به صورت روزانه با 100 پست متفاوت بروزرسانی میشود با نظرات مفيد خود مايه دلگرمي باشيد و وبلاگ را به دوستانتان معرفي كنيد. سرزنده و سرافراز باشيد....
آرشيو مطالب
لينك دوستان
نظر سنجی
کدام یک از قسمت های وبلاگ را میپسندید ؟
طراح قالب
RSS

POWERED BY
rozblog.com
http://www.rozblog.com/user/kooshkizadeh.jpg?6036

تبلیغات
کد تبلیغات

روح عبادت وعمل وشرط قبولى آن اخلاص است

 

بسم الله الرحمن الرحيم

الحمدلله الذي أنزل الآيات النيرات ، فأخرج من شاء من الظلمات إلى نور الحق والبينات ، وأضل من شاء بعدله وحكمته فتردد في الغي والهلكات أحمد ربي وأشكره على نعمه الظاهرة والباطنة وأشهد أن لا إله إلا الله وحده لا شريك له رب الأرض والسموات وأشهد أن نبينا وسيدنا محمداً عبده ورسوله السابق إلى الخيرات اللهم صلي وسلم وبارك على عبدك ورسولك محمد وعلى آله وصحبه ذوي الدرجات .

أما بـعــد:

اى مسلمانان ! از خدا بترسيد ، زيرا كه تقوى توشه آخرت وذريعهء اصلاح دنياى شما است ، بندگان خدا ! بدانيدكه خداوند از همه جهانيان بى نياز است ، نه عبادت عابدان براى او نفعى دارد ونه عصيان عاصيان ضررى ، بلكه اين خود شخص است كه از عبادتش مستفيد مى گردد واز نافرمانى اش متضرر ، لذا خداوند مى فرمايد: (من عمل صالحاً فلنفسه ومن أسأ فعليها ثم إلى ربكم ترجعون) يعنى (( كسى كه عمل نيكو انجام دهد براى خودش انجام داده ، وكسى كه عمل زشت انجام دهد باز هم براى خودش انجام داده وسپس همهء شما بسوى پروردگارتان باز خواهيد گشت)) .

از آنجايى كه انسان فقط براى عبادت وبندگى خدا آفريده شده ، وجز با انجام اين عبادت هرگز روى سعادت وخوشبختى را در دنيا وآخرت نخواهد ديد، بنا براين خداوند انواع عبادت را بيان فرموده ، وشرح داده ، وآنچه را كه مخالف با بندگى ومقتضاى بندگى بوده نيز بيان فرموده است، تا اينكه مسلمان با انجام عبادت وترك معصيت خودش را به پروردگار نزديك كند لذا مىفرمايد: (( اى مؤمنان ركوع وسجده كنيد وپروردگارتان را بپرستيد وكارهاى خير انجام دهيد تا اينكه رستگار شويد )) ومىفرمايد: (( آنچه پيامبر براىشما مى آورد بيگريد و از آنچه شما را باز مى دارد باز ايستيد )) ورسول مكرّم مى فرمايند: (( آنچه شما را از آن باز داشتم باز ايستيد وآنچه شمارا بدان امر كردم به اندازه توان خود انجام دهيد، براستى كسانى كه پيش از شما بودند ،كثرت سؤال واختلافشان در باره پيامبرانشان آنان را هلاك كرد)) .

(بخارى ومسلم از روايت ابو هريرة  )

عبادت اين است كه بنده مؤمن بوسليه اعمالى كه خداوند مشروع قرار داده با كمال محبت ، واحساس فرمانبردارى كامل وتسليم مطلق در مقابل پروردگار عالم به نزد او تعالى تقرب جويد ، چناكه مى فرمايد: (( وبسوى پروردگارتان رجوع كنيد ودر مقابل او تسليم شويد پيش از اينكه بر شما عذاب مسلط گردد وآنگاه كمك نشويد )) وهمچنين مىفرمايد: (( بگو اى پيامبر اگرخدا را دوست داريد از من پيروى كنيد تا اينكه خدا شما را دوست داشته باشد وگناهانتان را بيامرزد وخداوند بخشنده مهربان است)) .

            پس هيچ كسى نمى تواند به نزدخدا تقرب جويد وخوشنودى او را بدست آورد مگر اينكه مطابق فرمان او به طاعت مشغول شده واز معصيت پرهيز كرده ، واز هرگونه انحراف وبدعت گذارى در شرع رسول الله اجتناب ورزد ، از ام المؤمنين عايشه صديقه - رضي الله عنها - روايت است كه رسول الله فرمودند: (( هر كس عملى انجام دهد كه در دين ما نيست عملش مردود است))  (مسلموفرمودند:  (( هر كس در شرع ما بدعتى پديد آورد كه از جنس آن نباشد بدعتش مردود است))

 (بخارى ومسلم)

            روح عبادت وعمل وشرط قبولى آن اخلاص است ، اخلاص عمل قلب است كه خداوند او را دوست مىدارد ومى پسندد ، اخلاص است كه عمل را پاك كرده وبارور مى نمايد كه در نتيجه خداوند در آن بركت مى اندازد وبوسليه آن به صاحبش نفع مى رساند ، ودر مقابل آن پاداش نيكو عنايت مى فرمايد ، همچنين اخلاص است كه خداوند بندگان را بدان مكلف كرده ، وآنانرا توسط آن مورد آزمايش قرار داده كه اگر آنرا بدست آورند پاداش داده مىشوند واگر ضايع كنند مؤاخذه مىشوند ، چنانكه فرموده است: (( اوست كه مرگ وزندگى را آفريده تا اينكه شمارا بيازمايد كه كداميك بهتر عمل مى كنيد ، واوست غالب بخشنده)) ونيزفرموده : (( واوست خدايى كه آسمانها وزمين را درحالى كه عرش وى برآب قرار داشت در شش روز آفريد تا اينكه بيازمايد شمارا كه كداميك بهتر عمل مى كنيد )) ونيز فرموده است (( ما آنچه كه بر زميناست زينت قرار داديم براى آن ، تا اينكه آزمايش كنيم آنان را كه كدام يك بهتر عمل مى كنند ))

            امام ابن كثير - رحمة الله عليه - در تفسير آيه مى فرمايد: (( خداوند نفرمود: "أكثرعملا " بلكه فرمود: "أحسن عملا "وهيچ عملى نمى تواند خوب باشد مگر اينكه خالص براى خدا وطبق شريعت رسول الله باشد پس هرگاه يكى از اين دو شرط     ( اخلاص ومتابعت ) مفقود گردد هر عملى باطل شده وبرباد مى رود ))

            وفضيل بن عياض - رحمة الله عليه - مى فرمايد: (( " أحسن عملا " خالص تر ودرست تر ، چون اگر عمل خالص باشد ودرستن نباشد قبول نمى شود واگر درست باشد وخالص نباشد وبازهم قبول نمى شود ، پس لازم است كه هم خالص وهم درست باشد ))

            خداوند درهمه عبادات واحكام مارا مكلف به اخلاص كرده است ، هر امرى كه مسلمان بدان عمل مىكند وهر نهى كه از آن باز مى ايستد بايد مقرون با اخلاص باشد ، لذا مىفرمايد: (( وأمر نشدند مگر اينكه خدا را در حالى پرستش كنند كه دين را براى او خالص كرده باشند ، به حق روى آورده واز باطل روى گردان باشند ونماز برپاى دارند وزكات بپردارند، واين است دين محكم )) ومى فرمايد: (( پس اورا پرستش كن درحالى كه تمامى عبادات را براى او خالص گردانى ، بدانيد كه عبادت خالص فقط براى اوست ))

از عمر فاروق روايت است كه فرمودند از رسول الله شنيدم كه مىفرمودند: (( دار و مدار اعمال برنيت است ، وباهر شخص مطابق بانيت وى عمل مى شود ، پس كسى كه هجرتش بسوى خدا ورسولش باشد، مهاجر خدا ورسول است وكسى كه هجرتش براى كسب دنيا ياازدواج بازنى باشد پس او مهاجر همان چيزى است كه براى آن هجرت كرده است ))                         ( بخارى ومسلم )

            معنى اخلاص اين است كه مؤمن نيت وعملش را پاك كرده وآنهارا از هر گونه تلوث وشائبه اى كه نيت وعمل را باطل مىكند ويا در كمال آنها عيب وايرادى وارد مىكند دور نگهدارد ، مانند ريا وشهرت طلبى وخود خواهى ، وبدعت گذارى وغيره، پس نيت صادق وعمل خالص مانند شير خالص است كه به خون وسرگين ملوث نشده باشد چنانكه خداوند مىفرمايد: ( وإن لكم في الأنعام لعبرة نسقيكم ما في بطونه من بين فرث ودم لبنا خالصاً سائغاً للشاربين ) (( وبراستيكه براى شما درحيوانات شير ده عبرتى است ، كه ما از شكم آنان براى شما از ميان سرگين وخون شير خالص بيرون مى آوريم كه براى نوشندگان بسيار گوارا است ))

            عمل به اعتبار شكل ظاهر يكى است ، البته نيت واخلاص حكم آنرا عوض مىكند اگر نيت خالص واخلاص كامل با شد حكمى دارد واگر نيت فاسد بوده وبجاى اخلاص فريب ونيرنگ حاكم باشد حكم ديگرى دارد ، مؤمن مخلص جزو مقربين ورياكار شهرت طلب رانده شده ومعذب است ، كساني كه با رسول الله-صلى الله عليه وآله وسلم - نماز مى خواندند ومخلصانه جهاد مى كردند بهترين منـزلت را بدست آوردنـد ، خداونـد از آنها راضي شد وآنان از خداوند راضى شدند ، ((وكساني كه به نماز هاى شان پايبندهستند آنهايند وارثان ، كسانى كه فردوس أعلى را (كه با لاترين مقام بهشت است ) به إرث مى برند ، آنها در بهشت هميشه ماندگار خواهند بود)) خداوند متعالى در ستايش اين صحابه مىفرمايد: (( اما پيامبر وكسانىكه با اوهستند، با جانها ومال هايشان جهاد كردند، اين عده براى ايشان است خير ونيكى وهمين هايند رستگاران ، خداوند براى آنان باغهايى مهيا كرده كه از زير آن نهرهايى جارى است هميشه ماندگار خواهند بود در اين با غها واين است رستگارى بزرگ)) .

            از طرف ديگر منافقيىن هم بودند كه گرچه با پيامبر نماز مى خواندند وجهاد مى كردند ، اما از اخلاص وايمان واقعى خالى بودند ، اينها در بدترين وضعيت قرار دارند ، خداوند در باره آنان مى فرمايد: (( به تحقيق منافقين در پائين ترين طبقات دوزخ قرار دارند، وهرگز براى آنان يار ومددگارى نحواهى يافت )).

            پس شكل عملى يكى است ، مخلصان ، مقرب ورستگارند وريا كارن ، رانده شده وزيانكار.

            بنا براين مى بينيد كسانى كه در ميدان جهاد كشته مى شوند وكسانى كه  قارى قرآنند وكسانى كه مالشان را در جهت كارهاى خيرخرج مىكنند همه اينها را خداوند به دو گروه تقسيم كرده يك گروه در بهشت وگروه ديگر در دوزخ خواهد بود ، كسى كه در عملش اخلاص داشته خداوند درجاتش را بلند مىكند وكسى كه ريا كار وشهرت طلب باشد او را به پست ترين درك واصل مىگرداند .

            از أنس روايت است كه ام حارثه بن سراقه هنگامىكه پسرش در بدر شهيد شده بود به خدمت پيامبر آمد وگفت اى رسول خدا! از حارثه مرا اطلاع دهيد تا اگر در بهشت باشد صبركنم ودر غير آن تامى توانم گريه كنم ، فرمود: اى مادر حارثه يك بهشت نيست ، بهشت درجات فراوانى دارد وفرزندت به فردوس اعلى رسيده كه بالا ترين مقام بهشت است .                                           ( بخاري)

            واز عبد الله بن عمرو روايت است كه پيامبر فرمودند: ((به مونس قرآن گفته مى شود همچنان كه در دنيا مى خواندى امروز هم بخوان و بالا برو ، زيرا رتبهء تو نزد آخرين آيه اى خواهد بود كه مى خوانى )) ( ابوداود وترمذى ، وقال حديث حسن صحيح)

            واز ابو كبشه عمرو بن سعد الأنمارى روايت است كه گفت رسول خدا فرمودند: (( دنيا براى چهار نفر است، اول بنده اى كه خداوند به او مال وعلم داده و او از خدا مىترسد ، وبا خويشاوندانش صله رحم برقرار مىكند ، وحق خدا را مى شناسد اين بهترين بنده است ، دوم بنده اى كه خداوند به او علم داده اما مال نداده ولى نيتش درست است آروز مىكند كه اگر مال مى داشتم مثل فلانىكار خيرمىكردم ، چون كه نيتش درست است با اولى در اجر وپاداش برابر است ، سوم بنده اى كه خدا به او مال داده وعلم نداده ، واو بدون علم چون كه از خدا نمى ترسد نه باخويشاوندان صله رحم مى كند ونه حق خدا را مى شناسد اين بد ترين مقام را دارد چهارم بنده اى كه خداوند نه به او مال داده ونه علم اما نيتش بد است وآروز مى كند كه اگر مال مى داشت مثل فلانى عمل مى كرد اين با سومى در گناه برابر است )) .

(ترمذى وقال حديث حسن صحيح )

            پس اى مسلمان ! فكر كن اين اعمال نيكى كه بخاطر رضاى خدا وحصول سعادت در آخرت انجام مى گيردواساس وروح آن اخلاص است چگونه صاحب آن از رستگاران ومقربان پروردگار بشمار مى آيد ، وببين كه همين اعمال هنگامى كه از اخلاص عارى مىشود وبه ريا ملوث مىگردد چگونه صاحب آن در صف رانده شده گان وزيانكاران قرار مىگيرد .

            ازأبو هريرة روايت است كه گفت از رسول خدا شنيدم كه مىفرمودند: (( اولين كسى كه از ميان انسانها در روز قيامت محاكمه مى شود مردى است كه ظاهراً شهيد شده، خداوند اورا احضار مىكند ونعمتهايش را بر او بر مىشمارد ، وپس از اقرار وى، مى پرسد پس با اين نعمت ها چكاركردى ؟ مى گويد خدا يا! در راه تو جنگيدم تا اينكه شهيد شدم خداوند مىفرمايد: دروغ مىگويى ، بلكه جنگيدى تا اينكه به تو شجاع وقهرمان گفته شود وگفته شد ، آنگاه پروردگار دستور ميدهد كه او را بر چهره اش بكشند وبه دوزخ بيندازند ، دوم مردى كه علم آموخته ، وبه مردم تعليم داده ، وقرآن خوانده است ، اورا احضارمىكند وپس از آنكه نعمتهايش را بر او برمىشمارد واو اعتراف مى كند ، مى پرسد پس با اين نعمتها چكار كردى؟ مىگويد علم آموختم وبه مردم آموزش دادم وبخاطر رضاى تو قرآن خواندم مىفرمايد : دروغ مىگويى ، بلكه علم آموختى تا اينكه به تو عالم گفته شود وقرآن خواندى تا اينكه به تو قارى گفته شود وگفته شد ، سپس دستور مى دهد كه او را بر چهره اش بكشند وبه دوزح بيندازند وسوم مردى كه خداوند روزى اش را فراخ كرده وبه او هر گونه مال وثروتى فروان عطاء فرموده است ، پس از اينكه او را مى آورد ونعمتهايش  را بر او بر مىشمارد واو بدانها اقرار مىكند مى پرسد پس با اين نعمتها چه كردى ؟ مى گويد هيچ جاى نبوده كه تو دوست داشته باشى در آن خرج شود مگر اينكه من در آنجا بخاطر تو خرج كردم ، مىفرمايد: دروغ مىگويى ، بلكه خرج كردى تا اينكه به تو سخاوتمند گفته شود وگفته شد ، سپس دستور مىدهد كه او نيز بر چهره اش كشيده شده وبه دوزخ انداخته شود))                 ( روايت از مسلم است )

            واز أبو هريرة روايت شده كه گفت: (( عرض كردم اى رسول خدا! كيست آن كه بيشتر از بقيه مردم به شفاعت شما خوشبخت مىگردد ، فرمودند:      (( كسى كه از ته دل با اخلاص لا إله إلا الله بگويد ))            ( روايت از بخارى است)

            پس كسى كه معنايش را بداند ، وبه مقتضاى آن عمل كند ودر اين گفتار وكردارش اخلاص داشته باشد كجا؟! وآنكه فقط براى ريا ، ويا از روى عادت وتقليد  مىگويد ومعنايش را نمى داند وبه مقتضايش عمل نمىكند كجا؟! اگر خواسته باشيم اقسام مختلف اقوال وافعال كه در ظاهر يكى هستند اما به علت وجود يا عدم اخلاص در حقيقت از يكديگر متفاوتند بر شماريم سخن طولانى مىشود ، پس اى بندگان خدا! اخلاص پيشه كنيد كه مخلصين درسايه شفقت  وحفاظت پروردگار خواهند بود واز نيرنگ شيطان، وحسرت وزيان، نجات خواهند يافت چنانكه از زبان شيطان   مىفرمايد : (( گفت پروردگارم! به علت اينكه مرا گمراه كردى من حتماً زندگى دنيا را درچشم آنان مزين جلو خواهم داد وهمهء شان را گمراه خواهم كرد مگر بندگان مخلص ترا)) ابن كثير وأبوعمرو بصرى وبن عامركلمه (مخلصين) را در آيه بكسر لام خوانده اند ونافع وكوفى ها به فتح خوانده اند كه معنايش مى شود كسانى كه خداوند آنان را به خاطر متصف بودنشان به صفت اخلاص برگزيده است ، وشرط خداوند براى پذيرش توبه وجود اخلاص است كه در عملشان مخلص باشند چنانكه مىفرمايد: ((مگر كسانى كه توبه كردند وگذشته شان را اصلاح نمودند وبه ريسمان خدا چنگ زدند ، ودينشان را براى خدا خالص كردند اين گروه با مؤمنانند وبزودى خداوند به مؤمنان پاداش عظيم عنايت خواهد فرمود ))

            عمر فاروق به أبو موسى أشعرى نوشتند ((كسى كه نيتش خالص باشد خداوند اصلاح بين او ومردم را تكفل مى كند )) وعلى مرتضى مىفرمايد: (( از كم بودن عمل نگران نباشيد نگران اين باشيد كه شايد عمل قبول نشود )) يكى از عابدان مىفرمايد ((خداوند بندگانى دارد كه فهميدند ، چون فهميدند عمل كردند، وچون خواستند عمل كنند با اخلاص عمل كردند سر انجام اين اخلاص آنان را به همه دروازهاى خير راهنمايى كرد)) .

            پس اى مسلمانان ! به اين ركن بزرگ چنگ بزنيد ودر ازاى عملتان ، فقط طالب رضاى خدا وحصول سعادت آخرت باشيد ، نيتها وارده هاى تان را خالص كنيد . وبا آنچه پيامبرتان مشروع قرار داده به خدا تقرب جوئيد ، مستحب است كه بنده مسلمان فعل مباح را نيز براى طلب اجر انجام دهد وهرگاه بنده مسلمان فعل مباح را به نيت ثواب وپاداش انجام دهد خداوند پاداش او را چند برابر مىكند ، از سعد بن ابى وقاص روايت است كه گفت رسول خدا فرمودند : (( هيچ نفقه اى نيست كه در دراه خدا خرج كنى مگر اينكه پاداش داده مى شوى حتى لقمه اى كه در دهان همسرت مى گذارى )) خداوند متعال مىفرمايد : (( كسى كه آرزوى ملاقات پروردگارش را دارد بايد عمل نيكو انجام دهد وهيچ أحدى را در پرستش پروردگارش شريك نگرداند )).

(بارك الله لي ولكم في القرآن العظيم ونفعني وإياكم بما فيه من الآيات والذكر الحكيم ونفعنا بهدي سيد المرسلين وقوله القويم أقول قولي هذا وأستغفر الله لي ولكم وللمسلين)

 

خـطـبه دوم:

الحمدلله العزيز الغفور، العليم بذات الصدور أحمده سبحانه وأشكره وأتوب إليه وأستغفره وأشهد أن لاإله إلا الله وحده لاشريك له ، الحليم الشكور وأشهد أن نبينا وسيدنا محمداً عبده ورسوله أرسله الله رحمة للعالمين ، اللهم صلي وسلم بارك على عبدك ورسولك محمد وعلى آله وصحبه أجمعين.

أما بعد:

اى بندگان خدا! درهمه حال از خدا بترسيد كه خداوند آنچه در دل داريد مى داند وكردار شمارا مى بيند ، اى بندگان خدا! درطلب رضاى خدا باوى صادق باشيد ، واز خشم وانتقام او حذر كنيد از آلوده شدن به محرمات بپرهيزيد ، وهمواره در مسير ديندارى اخلاص را در دلهايتان نها دينه كنيد ، زيرا كه اين منهج پيامبرتان است ، باهمين اخلاص است كه اعمالتان پاك مىشود ودرجاتتان بلند مىگردد وباطنتان منور مىشود ،چنانكه خداوند متعال مىفرمايد: (( بگو اى پيامبر ! بدرستيكه من امر شده ام كه خدا را مخلصانه پرستش كنم ودينم را فقط براى او خالص گردانم ، وامر شده ام كه أولين مسلمان باشم ، بگو اگر من نافرمانى پروردگارم را بكنم از عذاب روز بزرگ مى ترسم ، بگو خدا را مى پرستم ودينم را فقط براى او خالص مى گردانم )) .

از جبير ابن مطعم روايت است كه رسول خدا فرمودند : (( سه چيز است كه قلب بنده مسلمان از آن بى نياز نيست ، اخلاص در عمل ، ونصيحت كردن حاكمان ورهبران مسلمين، وهمراه بودن با جماعت مسلمانان)) (روايت از احمد است) معناى حديث اين است كه اين سه خصلت دلها را اصلاح مىكند پس كسى كه بدانها چنگ بزند خداوند دلش را از مكر وخيانت وفتنه انگيزى پاك مىگرداند.

 

پروردگارا! در تمامى گفتارها وكردارها ونيت ها وارادهايمان به ما وهمه مسلمين اخلاص كامل عنايت بفرما.

 

 

           

 

           

 

 

 

 

 



admin شنبه 12 فروردين 1396 نظر بدهید!
عناوين آخرين مطالب ارسالي
صفحات دیگر