close
تبلیغات در اینترنت
حکایت سعید بن عامر

ﺧﻠﯿﻔﻪﯼ ﺩﻭﻡ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ، ﺣﻀﺮﺕ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﺍﻟﺨﻄﺎﺏ ﺭﺿﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻼﻓﺖ ﺧﻮﯾﺶ، ﺳﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﻋﺎﻣﺮ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺣﻤﺺ ﮔﻤﺎﺷﺖ. ﻣﺪﺕ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻣﺎﺟﺮﺍ ﻧﮕﺬﺷﺖ ﮐﻪ ﮔﺮﻭﻫﯽ ﺍﺯ ﺍﻫﺎﻟﯽ ﺣﻤﺺ ﺑﻪ ﻧﺰﺩ ﺍﻣﯿﺮﺍﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﺁﻣﺪﻧﺪ. ﻋﻤﺮ ﺭﺿﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﺑﻪ ﺁﻧﺎﻥ ﮔﻔﺖ : ﺍﺳﺎﻣﯽ ﺗﻨﮓﺩﺳﺘﺎﻥ ﺧﻮﯾﺶ ﺭﺍ ﺑﻨﻮﯾﺴﯿﺪ ﺗﺎ ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺍﻝ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﺑﻪ ﺁﻥﻫﺎ ﺑﺪﻫﻢ . ﺁﻧﺎﻥ ﻧﯿﺰ ﺍﺳﺎﻣﯽ ﻓﻘﺮﺍﯾﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﻋﻤﺮ ﻧﻮﺷﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺁﻥﻫﺎ، ﺳﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﻋﺎﻣﺮ ﺑﻮﺩ . ﻋﻤﺮ ﺭﺿﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﺍﺯ ﺁﻧﺎﻥ ﺳﻮﺍﻝ ﮐﺮﺩ : ﺳﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﻋﺎﻣﺮ ﮐﯿﺴﺖ؟ ﮔﻔﺘﻨﺪ: ﺍﻣﯿﺮ ) ﺣﺎﮐﻢ ( ﻣﺎ ! ﻋﻤﺮ ﮔﻔﺖ : ﺣﺎﮐﻢ ﺷﻤﺎ ﻓﻘﯿﺮ ﺍﺳﺖ ! ﮔﻔﺘﻨﺪ: ﺑﻠﻪ، ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﺳﻮﮔﻨﺪ، ﺭﻭﺯﻫﺎﯼ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺑﺮ ﻭﯼ ﻣﯽﮔﺬﺭﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻪﺍﺵ ﺁﺗﺸﯽ ﺑﺮﺍﻓﺮﻭﺧﺘﻪ ﻧﻤﯽﺷﻮﺩ . ﻋﻤﺮ ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪﻥ ﺍﯾﻦ ﺳﺨﻨﺎﻥ ﻟﺤﻈﻪﺍﯼ ﮔﺮﯾﺴﺖ ﻭ ﺳﭙﺲ ﻫﺰﺍﺭ ﺩﯾﻨﺎﺭ ﺩﺭ ﮐﯿﺴﻪﺍﯼ ﮔﺬﺍﺷﺖ ﻭ ﮔﻔﺖ : ﺍﯾﻦ ﻣﺎﻝ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻭﯼ ﺑﺪﻫﯿﺪ ﺗﺎ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺁﻥ ﺑﮕﺬﺭﺍﻧﺪ . ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﮔﺮﻭﻩ ﺑﻪ ﺣﻤﺺ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻨﺪ ﻭ ﮐﯿﺴﻪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﻋﺎﻣﺮ ﺩﺍﺩﻧﺪ، ﺳﻌﯿﺪ ﮔﻔﺖ: ﺍﻧﺎ ﻟﻠﻪ ﻭ ﺍﻧﺎ ﺍﻟﯿﻪ ﺭﺍﺟﻌﻮﻥ . ﮔﻮﯾﺎ ﮐﻪ ﻣﺼﯿﺒﺘﯽ ﺑﺮ ﻭﯼ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻫﻤﺴﺮﺵ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺳﻮﺍﻝ ﮐﺮﺩ : ﺁﯾﺎ ﺍﻣﯿﺮﺍﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻭﻓﺎﺕ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ؟ ﮔﻔﺖ : ﻧﻪ، ﺑﻠﮑﻪ ﻣﺼﯿﺒﺘﯽ ﺑﺰﺭﮒﺗﺮ ﻭﺍﻗﻊ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺩﻧﯿﺎ، ﺑﺮﺍﯼ ﻓﺴﺎﺩ ﮐﺮﺩﻥ ﺁﺧﺮﺗﻢ، ﺑﻪ ﻣﻦ ﺭﻭﯼ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﮔﻔﺖ : ﺧﻮﺩﺕ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﻫﺎﯾﯽ ﺑﺪﻩ . ﻭ ﻫﻤﺴﺮﺵ ﺍﺯ ﻗﻀﯿﻪﯼ ﺩﯾﻨﺎﺭﻫﺎ ﭼﯿﺰﯼ ﻧﻤﯽﺩﺍﻧﺴﺖ . ﮔﻔﺖ : ﻣﻦ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭ ﮐﻤﮏ ﻣﯽﮐﻨﯽ؟ ﮔﻔﺖ : ﺑﻠﻪ . ﺳﭙﺲ ﻫﻤﻪﯼ ﺩﯾﻨﺎﺭﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻓﻘﯿﺮ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﮐﺮﺩ . ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺪﺗﯽ، ﻋﻤﺮ ﺭﺿﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﺮﺭﺳﯽ ﺷﻬﺮ ﺣﻤﺺ، ﺑﻪ ﺁﻥﺟﺎ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺑﺎ ﺳﺎﮐﻨﺎﻧﺶ ﺩﯾﺪﺍﺭ ﻧﻤﻮﺩ ﻭ ﺍﺯ ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻣﯿﺮﺷﺎﻥ، ﺳﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﻋﺎﻣﺮ، ﺳﻮﺍﻝ ﮐﺮﺩ . ﺁﻧﺎﻥ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﺍﺯ ﻭﯼ ﯾﺎﺩ ﮐﺮﺩﻧﺪ، ﺍﻣﺎ ﺍﺯ ﺳﻪ ﮐﺮﺩﺍﺭﺵ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ، ﺷﮑﺎﯾﺖ ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﻋﻤﺮ ﺭﺿﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﺳﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﻋﺎﻣﺮ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﺧﻮﺍﻧﺪ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺍﻫﺎﻟﯽ ﺣﻤﺺ ﯾﮏﺟﺎ ﮔﺮﺩﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ : ﺍﺯ ﺍﻣﯿﺮﺗﺎﻥ ﭼﻪ ﺷﮑﺎﯾﺘﯽ ﺩﺍﺭﯾﺪ؟ ﮔﻔﺘﻨﺪ: ﺍﻭ ﺗﺎ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺁﻓﺘﺎﺏ ﺑﺎﻻ ﻧﯿﺎﯾﺪ، ﺑﻪ ﻧﺰﺩ ﻣﺮﺩﻡ ﻧﻤﯽﺁﯾﺪ ! ﺍﻣﯿﺮﺍﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺳﻌﯿﺪ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﻫﺪ . ﺳﻌﯿﺪ ﮔﻔﺖ : ﺳﻮﮔﻨﺪ ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﻣﻦ ﻧﺎﮔﻮﺍﺭ ﻣﯽﺩﺍﻧﻢ ﮐﻪ ﻋﻠﺖ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﮕﻮﯾﻢ . ﻫﻤﺴﺮ ﻣﻦ ﺧﺎﺩﻣﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﺑﻪ ﻧﺎﭼﺎﺭ ﻣﻦ ﺁﺭﺩ ﺭﺍ ﺧﻤﯿﺮ ﻣﯽﮐﻨﻢ ﻭ ﺻﺒﺮ ﻣﯽﮐﻨﻢ ﺗﺎ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺁﻥﮔﺎﻩ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯾﺸﺎﻥ ﻣﯽﭘﺰﻡ، ﺳﭙﺲ ﻭﺿﻮ ﻣﯽﮔﯿﺮﻡ ﻭ ﺑﻪ ﻧﺰﺩ ﻣﺮﺩﻡ ﻣﯽﺁﯾﻢ. ﺳﭙﺲ ﻋﻤﺮ ﮔﻔﺖ : ﭼﻪ ﭼﯿﺰ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻭﯼ ﺷﮑﺎﯾﺖ ﺩﺍﺭﯾﺪ؟ ﮔﻔﺘﻨﺪ: ﺍﻭ ﺩﺭ ﺷﺐ ﺟﻮﺍﺏ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ ﺩﻫﺪ ! ﺳﻌﯿﺪ ﮔﻔﺖ : ﺳﻮﮔﻨﺪ ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﻣﻦ ﻧﺎﮔﻮﺍﺭ ﻣﯽﺩﺍﻧﻢ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺭﺍ ﻧﯿﺰ ﺁﺷﮑﺎﺭ ﮐﻨﻢ . ﻣﻦ ﺭﻭﺯ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺭﺳﯿﺪﮔﯽ ﺑﻪ ﺍﻣﻮﺭ ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺧﺘﺼﺎﺹ ﺩﺍﺩﻩﺍﻡ ﻭ ﺷﺐ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻋﺰﻭﺟﻞ . ﻋﻤﺮ ﮔﻔﺖ : ﺩﯾﮕﺮ ﭼﻪ ﺷﮑﺎﯾﺘﯽ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺩﺍﺭﯾﺪ؟ ﮔﻔﺘﻨﺪ : ﺍﻭ ﯾﮏ ﺭﻭﺯ ﺩﺭ ﻣﺎﻩ، ﺑﺎ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺩﯾﺪﺍﺭ ﻧﻤﯽﮐﻨﺪ ! ﻋﻤﺮ ﮔﻔﺖ : ﺍﯼ ﺳﻌﯿﺪ! ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻣﻮﺭﺩ ﭼﻪ ﻣﯽﮔﻮﯾﯽ؟ ﺳﻌﯿﺪ ﮔﻔﺖ : ﻣﻦ ﺧﺎﺩﻣﯽ ﮐﻪ ﻟﺒﺎﺳﻢ ﺭﺍ ﺑﺸﻮﯾﺪ، ﻧﺪﺍﺭﻡ ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﻟﺒﺎﺳﻢ ﻫﻤﯿﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺗﻨﻢ ﻫﺴﺖ، ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻣﯽﺷﻮﯾﻢ ﻭ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﯽﺷﻮﻡ ﺗﺎ ﺧﺸﮏ ﺷﻮﺩ، ﺳﭙﺲ ﺩﺭ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺭﻭﺯ ﺑﻪ ﻧﺰﺩﺷﺎﻥ ﻣﯽﺭﻭﻡ . ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻋﻤﺮ ﮔﻔﺖ : ﺳﭙﺎﺱ ﺧﺪﺍﯾﯽ ﺭﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﮔﻤﺎﻧﻢ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺍﻭ )ﺳﻌﯿﺪ ( ﺭﺍ ﻧﺎﺍﻣﯿﺪ ﻧﺴﺎﺧﺖ





درباره : متون و مقالات , داستان و حکایت ,
بازدید : 99
امتیاز : نتیجه : 0 امتیاز توسط 0 نفر مجموع امتیاز : 0


[ دوشنبه 10 شهريور 1393 ] [ 17:15 ] [ نویسنده : admin ] نظرات ()
مطالب متفرقه
نظر بدهید
نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتی
.: Weblog Themes By Night Skin :.